Thank God, Finlands got Tempere
04-08-2011 On our way to Tampuhruh....(fonetisch)
Vanmorgen weer vroeg op om naar Tampere te vertrekken. Onderweg treffen we veel bordjes met skiliften, maar nauwelijks bergen....Misschien dat er gelanglauft wordt in de winter?? We verbazen ons nog regelmatig over de dingen die we zien. Wat wel het meest verbazingwekkend is: gokautomaten all over.....In de shoppingmalls bij de ingang van de supermarkten, maar ook bij veel restaurants en andere publieke gelegenheden vind je ze terug (zelf met kleine kindjes op de arm staan pap en mam voor dat ding!, als een soort van familieuitje!
Ik geloof dat het Finse beleid op gokkasten toch wel wat anders is dan in NL....?? We volgen de E63 naar Tampere. We besluiten weer even een nachtje op de camping te gaan staan, dus navigeren we naar camping Harmala, zo'n 4 kilometer zuid van het centrum.
05-08-2011 Thank god, Finlands got Tampere!!
Met de auto naar het stadion, waar we redelijk goedkoop 4 uur kunnen parkeren. Vanaf hier op de fiets. De Lonelyplanet beschrijft dat veel mensen Tempere beschrijven als number-one city. Het is een studentenstad maar ook een gewilde weekendbestemming voor Britten (vanwege de goedkope vliegverbindingen). We beginnen bij de Laukontori Market Square, Elia wil heel graag de specialiteit van Tempere proberen: de bloedworst (mustamakkara)...
Tja hij liever dan ik....Het was te eten, maar het zag er niet uit....oordeel zelf! (foto volgt nog!)! In het centrum van de stad is een franse markt neergezet en druk dat het was bij de bakker.....en dat allemaal voor een baquette!!
Wel een gezellige drukte en wij proeven nog wat gedroogd fruit (aardbei, meloen, banaan, kiwi), maar we houden het toch maar gewoon bij banaan!
De Tempere Kathedraal is behoorlijk indrukwekkend. We gaan opzoek naar een cafeetje uit de Lonely planet waar ze koffie met vanille zouden schenken, helaas was dat inmiddels al omgetoverd tot een biologisch/vegetarisch restaurantje dus moesten we maar elders heen voor de koffie. Vohvelikahvilla staat bekend om haar beste wafels (en gelukkig bestaat deze zaak nog wel!), tja dan daar maar heen voor koffie.....en wafels
Bij Finlayson Center vinden we een oude fabriekshal omgebouwd naar leuke en gezellige restaurantjes een bioscoop en een gallery. We lopen door de kaupahalli, erg gezellig!!
Ergens in een fotozaak nog een nieuwe camera gekocht (dus de foto' s moeten er nu ineens spectaculair veel beter eruit gaan zien natuurlijk
Maar weer terug, gelukkig konden we nu berg af. Bij de bus nog even de Nederlandse handleiding voor de camera gedownload, is wel zo praktisch, want van het Fins maak ik niet zoveel. Off to Helsinki!! Niet heel veel later raken we verdwaald bij wegwerkzaamheden en kwamen tussen de wegwerkers in (die inmiddels al lekker naar huis waren) op het mulle zand....Gelukkig is Westy al wat gewend en konden we na een kwartier de goede weg weer vervolgen...We besluiten voor Helsinki in te gaan eerst naar Porvoo te gaan, waarschijnlijk dat we daar ook makkelijker even een slaapplek voor vanacht kunnen vinden....
Oulu......
Vanmorgen aan de waterkant gegeten, er kwamen allemaal families met hun kinderen zwemmen. Wij zijn doorgereden naar Oulu een onwijs leuk stadje. We zijn als eerst naar het Tietomaa museum geweest, Scandinavisch grootste techniek museum (met weer allemaal leuke doe dingetjes, ze hadden een sportafdeling, afdeling over illusies ed).
Op een groot Imax beeldscherm hebben we een docu gezien over Stomp. Stompis een groepartiesten die met heel weinig heel veel gave muziek maken. Deze docu gaat naar alle werelddelen. Erg gaaf! We hebben ze een keer live gezien in Almere, ze zijn echt te gek! Vanaf Tietomaa met de fiets door het hupisaaret park, een leuk stadspark wat bestaat uit allemaal kleine eilandjes die aan elkaar verbonden zijn door middel van witte bruggetjes.
We fietsen langs en over een dam met een visdoorgang, zodat de zalm erdoor kan.
Oulu heeft echt super mooie fietspaden. Via het park gaan we naar de 19e eeuwse kathedraal. Oulu heeft een super gezellig centrum. In de Kauppahalli allemaal marktstalletjes met lokale specialiteiten, die kraampjes bij elkaar geven een gezellig aanblik.
Op de rotonde staat een standbeeld van een lokale agent humoristisch afgebeeld, je zal er niet veel van hoeven verwachten..... We gaan naar de Kauppatori een van de levendigste en kleurvolle waterkanten van Scandinavië.
Er staan allemaal oude rode waarhuizen waar nu winkels en ateliers in gevestigd zijn. Ook staan er op het plein allemaal marktkraampjes en gezellige terrasjes, het is er een drukke maar gezellige boel. Iedereen wil nog net even de laatste zonnestraaltjes meepikken. In de hele stad is er gratis internet op het Panoulu netwerk (dankzij de opbloeiende IT in de stad!), dat is toch wel erg makkelijk. Oulu is zeker een aanrader. Zeker als je ook nog van een beetje apart houdt. In deze stad worden namelijk ook de meest vreemde festivals georganiseerd zoals het air guitar World championship en het knoflookfesitval??! haha. Tegen 20.30u verlaten we de stad en vertrekken we richting Tampere. We vinden een mooie overnachtingsplek aan een meer bij Uljuantekojarv (ja, ja weer zo'n mooie plaatsnaam)
Bij de Kerstman op bezoek!
Vanmorgen fietsend de stad in! Rovaniemi heeft een leuk centrum, met een lange hoofdstraat en gezellige terrasjes. Natuurlijk heeft het ook de mega shoppingmalls, maar ook wat kleinere winkeltjes. We slenteren even over de hoofdstraat (op zoek naar een Primus, dat waterkookding wat Elia eerder al een aantal keer bij motorrijders had gezien) en wagen ons aan een bijzonder ijsje. De Finnen houden van drop en dus ook van dropijs. Dus dat moet geprobeerd worden; liqorice en salmiak. Tja even wennen maar het is best lekker! Hoewel Elia zijn popcornijs ook wel erg lekker was. We verlaten de camping en gaan naar Santa Park. De Finnen noemen de kerstman Joulupukin. Het park bevindt zich in een grot en dus maar goed dat we ook nog wat warmere kleren bij ons hebben.
Bij binnenkomst meteen even een kerstfacebookgreeting verstuurd (die de meesten van jullie misschien al wel gezien hebben
Midden in de grot is een eet/drinkgelegenheid met een podium waar een toneelstuk opgevoerd wordt met trollen en elfen. De kinderen (nee, niet wij) dansen aan het eind gezellig mee als het verhaal gelukkig weer goed afloopt.
Bij de elfenworkshop nog snel een Kerstmannetje in elkaar geknutseld, tja....je bent bij de Kerstman of niet toch??
Er is ook nog een soort eftelingsachtige attractie (Four seasons sleigh ride, een soort Carnaval Festival, alleen dan zonder irritant deuntje!)). Erg leuk hè Elia??? Haha! Op het postkantoor snel nog even wat dromen/wensen in de ‘ drum of dreams' gedaan en dan is het dan toch tijd om de Kerstman op bezoek te gaan.
Het is een vriendelijke Kerstman die een klein woordje Nederlands spreekt en natuurlijk Utrecht en Sinterklaas ook wel kent. Via de Elfen school, wat Elia het meest leuke van het hele Kerstman bezoek vond.....Hoewel de echte elfenschool 99 jaar duurt kregen we nu een speedsessie ‘How to become an Elf'. Elia zou een hele goede zijn, weet je de magische woorden nog?? haha.
Bij Santa's Village doen we nog even de post op de bus
en laten we een poolcirkelstempel in ons paspoort zetten en stiekem toch ook nog even bij de andere Kerstman wezen kijken (en dan zijn we er echt klaar mee. In Rovaniemi hebben we heerlijk gegeten bij de Mexicaan waarna we Rovaniemi weer verlaten. Onderweg, vlak voor sluitingstijd vindt Elia dan toch zijn Primus, alle camping en outdoorwinkels gehad maar waar vinden we hem?? Gewoon bij de supermarkt Prisma. Deze supermarkt is trouwens wel wat anders dan de Nederlandse supermarkt. Ze hebben hier echt alles onder 1 dak (de sokken naast de aardappelen zeg maar...), beetje saai winkelen maar misschien wel praktisch voor degene die weinig tijd heeft...Omdat wij aardig doorrijden op de snelweg en zo morgen al in Helsinki zijn besluiten we toch nog even van de snelweg af te gaan (je zal maar te weinig van Finland zien...). We rijden door tussen de boerderijtjes door met hier en daar een sauna in de tuin. Het vinden van een geschikte slaapplaats lijkt hier in Finland wel wat lastiger dan in Noorwegen.... We nemen een gok en stranden ergens in the middle of nowhere op een bospaadje, dat was nou ook weer niet helemaal de bedoeling. Wel avontuurlijk....maar toch maar even iets anders zoeken.....Uiteindelijk vinden we een leuke plek naast een meertje, waar ook een enkele andere camper staat.
On the Artic Circle!
We hebben weer ontzettend mooi weer. We ontbijten typisch Fins met een ronde broodkorst met een gat erin. Ik ben de naam alweer vergeten (was vast onuitspreekbaar....), het was ook niet echt voor herhaling vatbaar. Combinatie van oud brood en roggebrood zeg maar...Vanaf de overnachtingsplek tot aan Rovaniemi is het nog 190 km, aangezien het Santa Park op maandag gesloten is kunnen we rustig aan doen. Langs de vele meren die we langs rijden treffen we overal wel een cafeetje waar je meteen kano's ed kan huren. Een groot nadeel van Finland is dat je bij de tankstations (in het Noorden iig) niet met een buitenlandse pas kan betalen. Daar hadden we in Noorwegen geen last van.... Een beetje raar voor een land wat mee doet aan de EU vinden wij, alhoewel wij ook niet zeker zijn of de benzinestations in Nederland alle buitenlandse passen accepteren. Er staan in Finland (zeker in de kleine dorpjes) opvallend veel benzinestations pal naast elkaar, dat ze zo naast elkaar kunnen bestaan is onbegrijpelijk.....Ook vinden we in Finland weer de Liddl, heel stiekem toch wel weer fijn om af en toe ook wat vertrouwde boodschapjes te doen. We komen langs een bord met daarop Santa's road, dus we komen in de buurt!!
En daar zijn we dan....bij Santa Claus village, het kantoor van de kerstman (de beste man is al naar huis!), een aantal restaurantjes, een postkantoor en wat souvenirwinkels op de poolcirkel. Het is even onduidelijk wat het verschil is tussen de Santa Claus village en Santas Park, maar bij navraag komen we erachter dat het laatste meer een attractiepark is...Dat moeten we morgen dan maar even bekijken. We lopen hier even rond, halen wat kaartjes om dit keer met poolcirkelstempel te versturen
Op naar Rovaniemi's stadscamping (Ounaskoski Camping). Een gezellige camping aan het water (klein strandje ernaast) en op loopafstand van het centrum, met goede faciliteiten. Zo nu Elia maar eens inmaken met tafeltennis....hihi (het is wel duidelijk wie het blog schrijft hè? Maar dit keer was het echt waar!!) We merken aan de zon duidelijk dat we op de poolcirkel zitten, helaas gaat de zon weer gewoon onder en wordt het weer donker....dat is wel weer even wennen!
Goodbye Norway, hello Finland(Suomi)!!
We verlaten de camping en rijden nog even langs de oude kerk van Karasjok (enige wat nog overeind bleef in de WOII).
Niet veel later daarna rijden we al de grens naar Finland over (dat ging een stuk makkelijker dan de Russische grens). Ik vergeet zelfs een foto te maken....Dan is toch echt Noorwegen voorbij.....stiekem toch wel een beetje jammer en wat zijn die weken snel gegaan! Maar misschien ooit komen we weer terug.....!
Maar nu Finland!!Even wat weetjes over Finland;
Finland is 338000 vierkante kilometer groot en heeft slechts 5,3 miljoen inwoners (waarvan er bijna 1 miljoen in en rond Helsinki woont) waardoor het een van de kleinste bevolkingsdichtheid heeft (per km2) van Europa. Finland wordt beschreven als het land van 1000 meren, maar in feite zijn dat 187888 meren en het heeft ook nog eens 179584 eilanden. Verder is Finland bekend om zijn sauna's (op elke 3 inwoners staat 1 sauna!!!!) en Nokia is van Finse komaf. Verder zijn de Finnen trots op hun design, zijn ze wereld grootste koffiedrinkers en zijn ze dol op drop! (ik dacht dat alleen Nederlanders daar gek op waren
Zodra wij de grens oversteken naar Fins lapland, doet ons niets maar dan ook niets denken aan het feit dat we op Europese bodem zijn. We waren inmiddels aardig gewend geraakt aan Noorwegen, aan haar taal en landschap, dat maar dit toch wel even wat anders.... De Finse taal is op geen enkele mogelijkheid te herleiden tot iets in het Nederlands/Engels of Duits.... We passeren ontelbare onuitspreekbare Finse plaatsnaambordjes. En ook het aflezen van de waarschuwingsborden of wegwerkzaamheden of borden die een grensovergang aangeeft zijn moeilijk (lees: niet!) te ontcijferen. Voor jullie even een snelcursus Fins
Hallo = Hei/Terve
Tot ziens = Nakemiin
Dankje = Kiitos
Ja= Kylla
Nee = Ei
Camping = Leirintaalue
Maar de mooiste is toch wel:
Toeristenkantoor = Matkailutomistoa
De Finse rendieren zoeken kennelijk wat meer spanning dan de Noorse broer/zussen want ze steken met enige regelmaat spontaan de weg over en staan dan ook gerust een tijdje stil om even te krabben of de omgeving eens te bewonderen. We rijden naar Inari om daar even te stoppen bij een Finse Sami museum, we drinken er alleen even een kopje koffie en daar komen we dan ook weer de voordelen van Finland tegen. We kunnen weer met onze eigen euro betalen en betalen ook meteen weer normale prijzen voor een kop koffie. Gek om even een tijdje weer niet te hoeven omrekenen...Wat wel weer even wennen is dat we een uurtje kwijt zijn door het tijdsverschil. In Finland is het een uur later. . Bij Inari zien we de start van een Sneeuwscooter route door Fins lapland en dat zal in de winter ongetwijfeld ontzettend gaaf zijn. Ze voeren langs hutten waar je kan overnachten, de paden worden aangegeven met rode paaltjes met kruizen erop.
Op de weg van Inari naar Rovaniemi (E75) zien we bos, bos en nog eens bos. De weg golft er doorheen met hellingen van 8 tot 10 procent (dat zijn toch nog wel redelijke heuvels) maar de route is, op een verdwaalde roofvogel, na oersaai.
We zijn geloof ik te veel verwend met de uitzichten van Noorwegen??!! Het wegdek is, op hier en daar een klein gat, na wel een stuk beter dan in Noorwegen en we mogen weer 100 a 120 rijden (kijk we vinden wel nog wat positieve punten aan Finland
Het is tegen 20.00u als we een mooie slaapplek vinden aan het water (met helaas wel weer van die hele kleine irritante muggen, dus alle muggenspul in de aanslag maar Elia weet daar wel wat anders op..... vuur! Gewapend met een hakbijl gaat Elia brandhout zoeken terwijl ik eten kook (hmmm dat klinkt als een traditioneel rollenpatroon).
Gelukkig heb ik ook wat genen van mijn vader meegekregen wat vuur betreft, eindelijk mag het dan eens...in de vrije natuur aan een mooi meer gelegen (bedankt pap voor alle jaren de houtkachel stoken!!!!). En het beste van alles, bijna geen mug meer te vinden!! (Volgens mij hebben wij nog behoorlijk geluk gehad met de hoeveelheid muggen en dus ook muggenbulten...). We stinken weliswaar een uur in de wind door de rook maar dat mag de pret niet drukken. Het hout brandt goed dus ook ik maar even op strooptocht. Als finishing touch dacht Elia nog ‘even' een complete boomstronk op het vuur te gooien, daar zaten we dan nog uren aan het kampvuur....
Tegen een uur of 01.00 ‘ s nachts kwam er een uil een aantal keer vlak over ons heen vliegen. Echt een mooi beest en een gaaf gezicht. Volgens mij zie je uilen niet zo gauw in de vrije natuur, hij kwam vast even checken of niet het hele bos in vuur en vlam zouden leggen
Dwars over het meer spotte ik nog een zwemmend beest waarvan ik niet wist wat het was. Snel de verrekijker, maar daar zag ik niet veel meer mee dan het blote oog, tegen de tijd dat ik bij de kant was was het beestje weg...Geen idee wat het was.....
Samen met de Samen @ Karasjok
We rijden over de hoogvlakte Finmarksvidda en tegen het eind van de middag komen we aan in Karasjok. In Karasjok vinden we de meest toegankelijke Sami gemeenschap van Noorwegen. 3000 inwoners en 90% van de bevolking heeft Samisch als moedertaal.Ook bevindt hier zich het Sami parlement (‘Sametinget'), helaas kunnen we er niet binnen kijken maar van buiten is het ook een mooi gebouw, gebouwd in de vorm van een Lavvo (Samische hut).
Karasjok stad zelf is niet zo indrukwekkend, er is na de bombardementen in de 2e WO alleen een kerk overeind gebleven. Het toeristencentrum is op het Samipark Sapmi. Een iet wat toeristisch opgezet park waarin je wel goed kan kennis maken met de Samicultuur.
We beginnen met het kijken van een film (Stalubakti=magische theater Siida) over de cultuur, mythologie en geschiedenis van de Samen. We zien hoe de samen geloofden voordat het christendom zijn intrede deed. Ze waren een met de natuur. We krijgen uitleg over Sami kleding, bruiloften en een film neemt ons mee naar Samische cultuur en geschiedenis. We zitten alleen in de zaal, lekker rustig. De film wordt leuk aangekleed met licht effecten. Al in 1500 gingen de Samen rendierendrijven en reisden dan door barre weersomstandigheden achter de beesten aan tijdens hun trek (in het voorjaar naar de kust en naar het binnenland in de winter). Er leven ook nog Sami in Finland, Zweden en Rusland. Maar meer dan de helft woont in Noorwegen. In het park maken we een wandeling langs de rendieren waar ik nog even een rendier voer met wat onkruid (hij vond het ook niet echt lekker geloof ik ).
We kijken ook nog even hoe de hutten van Sami er uit zagen. Ze hebben verschillende hutten, voor verschillend gebruik.
In een van de grote lavvo staat thee en koffie en moest het vuurtje iets opgestookt worden...
De huidige Sami leven tegenwoordig gewoon net als alle andere mensen in stenen huizen, maar blijven hun tradities wel trouw. De meerderheid werkt nog steeds in de rendierenveehouderij. Vaak hebben ze nog een Lavvo (een hut) in de tuin waarin met samen rond het vuur zit. Ze hoeven nu door alle modernetechnologieën de rendieren niet meer achterna, ze hebben nu sneeuwscooters die ingezet worden bij het rendier drijven. Heel soms worden de rendieren in een afgeschermd gebied gezet als ze extra gevoerd moeten worden, maar de meeste tijd lopen ze vrij rond. Vandaar ook de vele rendieren op de wegen. Elia volgt nog even een snelle cursus lasowerpen en is een waar talent! En wordt hiervoor beloond met een heus rendiervangdiploma, staat vast mooi op zijn cv, haha.
Na het Sapmi park rijden we naar de Karasjok camping (met sauna).
Kijk eens op de bon....
Maar we zijn voorbereid op de muggen....
We spreken al snel nog een heel aantal Nederlanders (net als op de Noordkaap zijn de Hollanders hier goed vertegenwoordigd!). Als we ons eten hebben gekookt en dit op willen eten in de Lavvo op de camping zitten we met een heel groep Nederlanders. We spreken nog een stel met een vw t4 uit Apeldoorn (toevallig!) en daar zitten we dan met een wijntje en een chipje rond het vuur, life is great! Heerlijk om vuurtje te stoken. Uiteindelijk worden we rond 0100 uit de Lavvo gezet door de campingeigenaar, mooie tijd om te gaan slapen.
Het einde van Europa
Als wij wakker worden zijn vader en zoon al aan het vissen op de steiger...Wij ontbijten snel even en vervolgen de weg via Tana Bru naar Kirkenes.
In Kirkenes aangekomen langs de turisteninfo om te vragen waar we het best naar de Russische grens zouden kunnen. Kennelijk is er ook niet heel veel meer te doen in Kirkenes. Om 1600u zijn alle winkels al gesloten en zit er slechts een handje vol mensen op 1 van de spaarzame terrasjes van de stad. We fietsen even rond, langs het water en waar nog wat oude bootjes liggen.....
We fietsenkomen langs een oorlogsmonument voor moeders in de oorlog.
Ook bij dit monument zijn kaarsjes aangestoken voor de slachtoffers van Oslo. We passeren een monument ter ere van de Russische soldaten die in de WOII Kirkenes hebben bevrijd van de Duitsers.
We besluiten dan nog even een stukje omhoog te fietsen zodat we zicht over de stad konden krijgen.Elia ruilt intussen zijn fiets om voor dit exemplaar....
Omlaag was natuurlijk nog veel leuker en haalden we ongeveer 50 km per uur woossjjjj (elia toch maar op zijn eigen fietsje!). Als we weer beneden zijn komt er weer een rendierenkudde even over de weg steken. Waarschijnlijk zijn ze de weg kwijt......
De grens met Rusland ligt ongeveer 10km vanaf Kirkenes, we duiken in de bus en zetten koers naar Rusland. Bij Storskov kunnen we bij de grens komen (de oude grensovergang zijn we per ongeluk voorbij gereden). Toch wel bijzonder om zo dicht bij de Russische grens te zijn. Helaas hebben we geen visum (duurt een week) dus we zullen aan de Noorse kant moeten blijven. De grens wordt streng bewaakt door zowel Noren als Russen. Er loopt een militair met hond langs de toegangspoort.
En op verschillende borden wordt ons duidelijk gemaakt dat we ons moeten houden aan de regels, zo staat er een bord dat je 1) niet de grens over mag steken 2) dat je je niet beledigend mag gedragen naar personen aan de andere kant van de grens en 3) je mag geen spullen over de grens gooien...???. Dat doen we dan ook maar niet.... We rijden nog iets langer langs de Russische grens tot het plaatsje Jacobselva (echt het einde van Europa!). Een 8km onverharde weg maakt het een wat onplezierige route maar het eindpunt is zeker de moeite waard. We rijden langs de rivier die Rusland en Noorwegen van elkaar scheidt en langs beide kanten van de rivier staan wachttorens die toe moeten zien op een juiste uitvoering van de grensafspraken. Aan beide kanten van de rivier ook paaltjes om duidelijk te maken aan welke kant je je bevindt.
We passeren een mooie kerk (de Kong Oscar kapel) die in 1826 gebouwd werd als culturele grensafscheiding. Een vriendelijker alternatief voor een gewapende boot.
Op het naastgelegen kerkhofje liggen mensen van verschillende nationaliteiten; Noren, Sami, Finnen en Russen. De weg eindigt in een mooie baai waar al verscheidene campers en tentjes staan.
Dit had een mooie overnachtingsplek kunnen zijn...maar wij gaan na het avond eten toch maar weer verder rijden. We spreken nog even met onze buurman een gepensioneerde Engelsman met een t4 met kano. Hij komt net terug van een kanotochtje en vertelde enthousiast wat hij allemaal tegen was gekomen onderweg; een kleine walvis, vogels en een zeehondje. Hij is al sinds mei onderweg en heeft nog tot oktober de tijd. Hij vertelde dat sinds zijn vrouw overleden is niks hem in Engeland houdt. Dus hij gaat lekker op pad en bezoekt wat vrienden in verschillende landen. Hij heeft wel een visum aangevraagd voor Rusland en wacht in de baai een week totdat hij Rusland in kan. Wij zeggen hem gedag en rijden via Tana Bru langs de Finse grens naar Karasjok (de hoofdstad van de Noorse sami gemeenschap). Tot 0200 's nachts rijden we over een dramatische weg. Onderweg zien we weer heel veel dieren; marmotjes, konijnen, vossen, rendieren, poezen (jaja) en muizen....we vinden een parkeerplek aan de kant van de weg op de hoogte van Karlebotn.
Onderweg naar Kirkenes...
Nog steeds mist op de Noordkaap, dus de wandeling naar het Noordelijkse punt gaat definitief niet door, helaas. We besluiten nog een kopje koffie te doen met Peter en Edith en dan nemen we afscheid van hen en van de Noordkaap. Heel misschien dat we de Noordkaap nog eens in de wintermaanden bezoeken voor het noorderlicht....Maar voorlopig nemen we deze ervaring mee en genieten we van de mooie foto's. We betalen nogmaals de tol voor de tunnel en Elia vraagt aan de caissière waarom er naast de camper ook nog voor een inzittende betaald moet worden. Ze legt uit dat dit regels zijn die opgelegd zijn door de overheid. De tunnel vervangt de ferry en daarom houden ze dezelfde afspraken aan. Ze geeft daarbij aan dat wanneer de tunnel is afbetaald de tolpoorten ook zullen verdwijnen, wat binnen het jaar zou zijn. Ze vertelde er zelfs bij dat ook de inwoners iedere keer dezelfde prijs betalen bij het passeren van de tunnel. Dus aan ieder die de Noordkaap nog wil bezoeken en 50€ wil uitsparen, wacht nog een jaartje...Iets verder op de weg loopt een rendier zo vlak langs onze bus dat ik hem bijna kan aaien.
Je kan wel merken dat ze hier de auto's wel een beetje gewend zijn, hoewel niet lang daarna een jong rendiertje nog wat onbezonnen vlak voor een camper voor ons wil oversteken en op een haartje na net op tijd weer terug kan springen. Elia en ik vroegen ons af wat je sowieso zou moeten doen als je een rendier aanrijdt, geen idee. Gelukkig is het niet zoals in Australië waar een dode kangaroe naast de weg geen uitzondering is. We passeren een hond die speels achter wat schapen op de weg aan het aanrennen is.....Het is een mooie kustlijn naar Kirkenes toe. Vandaag, een in Scandinavië veel gegeten, rendiersnack geprobeerd..... maar dat kon ik toch niet zo goed hebben.Elia vond het wel ok, smaakte een beetje naar worst. We stoppen bij Silfar canyon en maken een kleine wandeling, daar maken we voor het eerst kennis met de door anderen al vaker geziene kruising tussen een cavia en een hamster. Een klein marmotje.... In een snel ogenblik kunnen we het diertje nog net vastleggen voordat het zijn holletje in schiet. Met de wandeling naar de canyon horen we regelmatig geritsel uit de stuiken, er zitten er vast een heleboel. De kloof is mooi, we klimmen even omhoog om van daaruit te genieten van het uitzicht en wat fotootjes te maken.
Als we weer in de auto zitten blijken de marmotjes niet alleen in de bosjes te zitten maar ook op de weg waar ze kriskras overheen lopen. Wat een grappige beestjes, met hun kleine pootjes schieten ze voorbij. Af en toe is het slalommen om de beestjes heen en helaas heeft er een heel aantal de overkant niet gehaald, plat plat plat.....(niet door ons toedoen hoor). De beestje zetten het op een rennen zodra ze een auto aan zien komen en duiken dan de greppel in, waarbij ze hele grappige sprongetjes maken. We hebben er een filmpje van gemaakt en zullen die tzt ook nog even op de site zetten. Voor de Noren waarschijnlijk dagelijkse kost.....voor ons toch weer een unieke happening. We komen steeds dichter bij Kirkenes en komen echt in sami gebied, de meeste plaatsnaam borden worden hier ook in 3 verschillende talen weergegeven (we gokken op Noors, Samisch en misschien Russisch??) De weg naar Kirkenes wordt steeds dramatischer, er wordt hard aan de weg gewerkt waardoor we ellendige stukken over ongeasfalteerde weg met gaten moeten rijden....We maken nog wat foto's bij storelvassdraget.
We overnachten bij een picknick plek met een aanlegsteiger die waarschijnlijk gebruikt wordt door vissers op de dag..Een ideaalplekje afgeschermd van de weg. Er staat een picknicktafel en de gevangen vis kan op een haardje worden gebakken. Nice....
