Nog steeds mist op de Noordkaap, dus de wandeling naar het Noordelijkse punt gaat definitief niet door, helaas. We besluiten nog een kopje koffie te doen met Peter en Edith en dan nemen we afscheid van hen en van de Noordkaap. Heel misschien dat we de Noordkaap nog eens in de wintermaanden bezoeken voor het noorderlicht....Maar voorlopig nemen we deze ervaring mee en genieten we van de mooie foto's. We betalen nogmaals de tol voor de tunnel en Elia vraagt aan de caissière waarom er naast de camper ook nog voor een inzittende betaald moet worden. Ze legt uit dat dit regels zijn die opgelegd zijn door de overheid. De tunnel vervangt de ferry en daarom houden ze dezelfde afspraken aan. Ze geeft daarbij aan dat wanneer de tunnel is afbetaald de tolpoorten ook zullen verdwijnen, wat binnen het jaar zou zijn. Ze vertelde er zelfs bij dat ook de inwoners iedere keer dezelfde prijs betalen bij het passeren van de tunnel. Dus aan ieder die de Noordkaap nog wil bezoeken en 50€ wil uitsparen, wacht nog een jaartje...Iets verder op de weg loopt een rendier zo vlak langs onze bus dat ik hem bijna kan aaien.

Je kan wel merken dat ze hier de auto's wel een beetje gewend zijn, hoewel niet lang daarna een jong rendiertje nog wat onbezonnen vlak voor een camper voor ons wil oversteken en op een haartje na net op tijd weer terug kan springen. Elia en ik vroegen ons af wat je sowieso zou moeten doen als je een rendier aanrijdt, geen idee. Gelukkig is het niet zoals in Australië waar een dode kangaroe naast de weg geen uitzondering is. We passeren een hond die speels achter wat schapen op de weg aan het aanrennen is.....Het is een mooie kustlijn naar Kirkenes toe. Vandaag, een in Scandinavië veel gegeten, rendiersnack geprobeerd..... maar dat kon ik toch niet zo goed hebben.Elia vond het wel ok, smaakte een beetje naar worst. We stoppen bij Silfar canyon en maken een kleine wandeling, daar maken we voor het eerst kennis met de door anderen al vaker geziene kruising tussen een cavia en een hamster. Een klein marmotje.... In een snel ogenblik kunnen we het diertje nog net vastleggen voordat het zijn holletje in schiet. Met de wandeling naar de canyon horen we regelmatig geritsel uit de stuiken, er zitten er vast een heleboel. De kloof is mooi, we klimmen even omhoog om van daaruit te genieten van het uitzicht en wat fotootjes te maken.

Als we weer in de auto zitten blijken de marmotjes niet alleen in de bosjes te zitten maar ook op de weg waar ze kriskras overheen lopen. Wat een grappige beestjes, met hun kleine pootjes schieten ze voorbij. Af en toe is het slalommen om de beestjes heen en helaas heeft er een heel aantal de overkant niet gehaald, plat plat plat.....(niet door ons toedoen hoor). De beestje zetten het op een rennen zodra ze een auto aan zien komen en duiken dan de greppel in, waarbij ze hele grappige sprongetjes maken. We hebben er een filmpje van gemaakt en zullen die tzt ook nog even op de site zetten. Voor de Noren waarschijnlijk dagelijkse kost.....voor ons toch weer een unieke happening. We komen steeds dichter bij Kirkenes en komen echt in sami gebied, de meeste plaatsnaam borden worden hier ook in 3 verschillende talen weergegeven (we gokken op Noors, Samisch en misschien Russisch??) De weg naar Kirkenes wordt steeds dramatischer, er wordt hard aan de weg gewerkt waardoor we ellendige stukken over ongeasfalteerde weg met gaten moeten rijden....We maken nog wat foto's bij storelvassdraget.

We overnachten bij een picknick plek met een aanlegsteiger die waarschijnlijk gebruikt wordt door vissers op de dag..Een ideaalplekje afgeschermd van de weg. Er staat een picknicktafel en de gevangen vis kan op een haardje worden gebakken. Nice....