We verlaten de camping en rijden nog even langs de oude kerk van Karasjok (enige wat nog overeind bleef in de WOII).

Niet veel later daarna rijden we al de grens naar Finland over (dat ging een stuk makkelijker dan de Russische grens). Ik vergeet zelfs een foto te maken....Dan is toch echt Noorwegen voorbij.....stiekem toch wel een beetje jammer en wat zijn die weken snel gegaan! Maar misschien ooit komen we weer terug.....!

Maar nu Finland!!Even wat weetjes over Finland;

Finland is 338000 vierkante kilometer groot en heeft slechts 5,3 miljoen inwoners (waarvan er bijna 1 miljoen in en rond Helsinki woont) waardoor het een van de kleinste bevolkingsdichtheid heeft (per km2) van Europa. Finland wordt beschreven als het land van 1000 meren, maar in feite zijn dat 187888 meren en het heeft ook nog eens 179584 eilanden. Verder is Finland bekend om zijn sauna's (op elke 3 inwoners staat 1 sauna!!!!) en Nokia is van Finse komaf. Verder zijn de Finnen trots op hun design, zijn ze wereld grootste koffiedrinkers en zijn ze dol op drop! (ik dacht dat alleen Nederlanders daar gek op waren

)

Zodra wij de grens oversteken naar Fins lapland, doet ons niets maar dan ook niets denken aan het feit dat we op Europese bodem zijn. We waren inmiddels aardig gewend geraakt aan Noorwegen, aan haar taal en landschap, dat maar dit toch wel even wat anders.... De Finse taal is op geen enkele mogelijkheid te herleiden tot iets in het Nederlands/Engels of Duits.... We passeren ontelbare onuitspreekbare Finse plaatsnaambordjes. En ook het aflezen van de waarschuwingsborden of wegwerkzaamheden of borden die een grensovergang aangeeft zijn moeilijk (lees: niet!) te ontcijferen. Voor jullie even een snelcursus Fins

Hallo = Hei/Terve

Tot ziens = Nakemiin

Dankje = Kiitos

Ja= Kylla

Nee = Ei

Camping = Leirintaalue

Maar de mooiste is toch wel:

Toeristenkantoor = Matkailutomistoa

De Finse rendieren zoeken kennelijk wat meer spanning dan de Noorse broer/zussen want ze steken met enige regelmaat spontaan de weg over en staan dan ook gerust een tijdje stil om even te krabben of de omgeving eens te bewonderen. We rijden naar Inari om daar even te stoppen bij een Finse Sami museum, we drinken er alleen even een kopje koffie en daar komen we dan ook weer de voordelen van Finland tegen. We kunnen weer met onze eigen euro betalen en betalen ook meteen weer normale prijzen voor een kop koffie. Gek om even een tijdje weer niet te hoeven omrekenen...Wat wel weer even wennen is dat we een uurtje kwijt zijn door het tijdsverschil. In Finland is het een uur later. . Bij Inari zien we de start van een Sneeuwscooter route door Fins lapland en dat zal in de winter ongetwijfeld ontzettend gaaf zijn. Ze voeren langs hutten waar je kan overnachten, de paden worden aangegeven met rode paaltjes met kruizen erop.

Op de weg van Inari naar Rovaniemi (E75) zien we bos, bos en nog eens bos. De weg golft er doorheen met hellingen van 8 tot 10 procent (dat zijn toch nog wel redelijke heuvels) maar de route is, op een verdwaalde roofvogel, na oersaai.

We zijn geloof ik te veel verwend met de uitzichten van Noorwegen??!! Het wegdek is, op hier en daar een klein gat, na wel een stuk beter dan in Noorwegen en we mogen weer 100 a 120 rijden (kijk we vinden wel nog wat positieve punten aan Finland

). We hebben namelijk ook sinds we de grens over zijn superr mooi weer, dat is ook wel een behoorlijke plus!!! We hebben de ventilator in de bus dus ook weer eens kunnen gebruiken. We herinneren ons nog de mensen in Noorwegen die ons ‘uitlachten' om dat ding....haha. We spotten nog een konijntje wat zich amper iets van ons aantrekt terwijl iets aan het eten is....

Het is tegen 20.00u als we een mooie slaapplek vinden aan het water (met helaas wel weer van die hele kleine irritante muggen, dus alle muggenspul in de aanslag maar Elia weet daar wel wat anders op..... vuur! Gewapend met een hakbijl gaat Elia brandhout zoeken terwijl ik eten kook (hmmm dat klinkt als een traditioneel rollenpatroon).

Gelukkig heb ik ook wat genen van mijn vader meegekregen wat vuur betreft, eindelijk mag het dan eens...in de vrije natuur aan een mooi meer gelegen (bedankt pap voor alle jaren de houtkachel stoken!!!!). En het beste van alles, bijna geen mug meer te vinden!! (Volgens mij hebben wij nog behoorlijk geluk gehad met de hoeveelheid muggen en dus ook muggenbulten...). We stinken weliswaar een uur in de wind door de rook maar dat mag de pret niet drukken. Het hout brandt goed dus ook ik maar even op strooptocht. Als finishing touch dacht Elia nog ‘even' een complete boomstronk op het vuur te gooien, daar zaten we dan nog uren aan het kampvuur....

Tegen een uur of 01.00 ‘ s nachts kwam er een uil een aantal keer vlak over ons heen vliegen. Echt een mooi beest en een gaaf gezicht. Volgens mij zie je uilen niet zo gauw in de vrije natuur, hij kwam vast even checken of niet het hele bos in vuur en vlam zouden leggen

. We hebben de uil helaas niet vliegend vast kunnen leggen, maar wel zittend op een hek in de verte.

Dwars over het meer spotte ik nog een zwemmend beest waarvan ik niet wist wat het was. Snel de verrekijker, maar daar zag ik niet veel meer mee dan het blote oog, tegen de tijd dat ik bij de kant was was het beestje weg...Geen idee wat het was.....