We rijden over de hoogvlakte Finmarksvidda en tegen het eind van de middag komen we aan in Karasjok. In Karasjok vinden we de meest toegankelijke Sami gemeenschap van Noorwegen. 3000 inwoners en 90% van de bevolking heeft Samisch als moedertaal.Ook bevindt hier zich het Sami parlement (‘Sametinget'), helaas kunnen we er niet binnen kijken maar van buiten is het ook een mooi gebouw, gebouwd in de vorm van een Lavvo (Samische hut).

Karasjok stad zelf is niet zo indrukwekkend, er is na de bombardementen in de 2^e WO alleen een kerk overeind gebleven. Het toeristencentrum is op het Samipark Sapmi. Een iet wat toeristisch opgezet park waarin je wel goed kan kennis maken met de Samicultuur.

We beginnen met het kijken van een film (Stalubakti=magische theater Siida) over de cultuur, mythologie en geschiedenis van de Samen. We zien hoe de samen geloofden voordat het christendom zijn intrede deed. Ze waren een met de natuur. We krijgen uitleg over Sami kleding, bruiloften en een film neemt ons mee naar Samische cultuur en geschiedenis. We zitten alleen in de zaal, lekker rustig. De film wordt leuk aangekleed met licht effecten. Al in 1500 gingen de Samen rendierendrijven en reisden dan door barre weersomstandigheden achter de beesten aan tijdens hun trek (in het voorjaar naar de kust en naar het binnenland in de winter). Er leven ook nog Sami in Finland, Zweden en Rusland. Maar meer dan de helft woont in Noorwegen. In het park maken we een wandeling langs de rendieren waar ik nog even een rendier voer met wat onkruid (hij vond het ook niet echt lekker geloof ik ).

We kijken ook nog even hoe de hutten van Sami er uit zagen. Ze hebben verschillende hutten, voor verschillend gebruik.

In een van de grote lavvo staat thee en koffie en moest het vuurtje iets opgestookt worden...

De huidige Sami leven tegenwoordig gewoon net als alle andere mensen in stenen huizen, maar blijven hun tradities wel trouw. De meerderheid werkt nog steeds in de rendierenveehouderij. Vaak hebben ze nog een Lavvo (een hut) in de tuin waarin met samen rond het vuur zit. Ze hoeven nu door alle modernetechnologieën de rendieren niet meer achterna, ze hebben nu sneeuwscooters die ingezet worden bij het rendier drijven. Heel soms worden de rendieren in een afgeschermd gebied gezet als ze extra gevoerd moeten worden, maar de meeste tijd lopen ze vrij rond. Vandaar ook de vele rendieren op de wegen. Elia volgt nog even een snelle cursus lasowerpen en is een waar talent! En wordt hiervoor beloond met een heus rendiervangdiploma, staat vast mooi op zijn cv, haha.

Na het Sapmi park rijden we naar de Karasjok camping (met sauna).

Kijk eens op de bon....

Maar we zijn voorbereid op de muggen....

We spreken al snel nog een heel aantal Nederlanders (net als op de Noordkaap zijn de Hollanders hier goed vertegenwoordigd!). Als we ons eten hebben gekookt en dit op willen eten in de Lavvo op de camping zitten we met een heel groep Nederlanders. We spreken nog een stel met een vw t4 uit Apeldoorn (toevallig!) en daar zitten we dan met een wijntje en een chipje rond het vuur, life is great! Heerlijk om vuurtje te stoken. Uiteindelijk worden we rond 0100 uit de Lavvo gezet door de campingeigenaar, mooie tijd om te gaan slapen.