Als wij wakker worden zijn vader en zoon al aan het vissen op de steiger...Wij ontbijten snel even en vervolgen de weg via Tana Bru naar Kirkenes.

In Kirkenes aangekomen langs de turisteninfo om te vragen waar we het best naar de Russische grens zouden kunnen. Kennelijk is er ook niet heel veel meer te doen in Kirkenes. Om 1600u zijn alle winkels al gesloten en zit er slechts een handje vol mensen op 1 van de spaarzame terrasjes van de stad. We fietsen even rond, langs het water en waar nog wat oude bootjes liggen.....

We fietsenkomen langs een oorlogsmonument voor moeders in de oorlog.

Ook bij dit monument zijn kaarsjes aangestoken voor de slachtoffers van Oslo. We passeren een monument ter ere van de Russische soldaten die in de WOII Kirkenes hebben bevrijd van de Duitsers.

We besluiten dan nog even een stukje omhoog te fietsen zodat we zicht over de stad konden krijgen.Elia ruilt intussen zijn fiets om voor dit exemplaar....

Omlaag was natuurlijk nog veel leuker en haalden we ongeveer 50 km per uur woossjjjj (elia toch maar op zijn eigen fietsje!). Als we weer beneden zijn komt er weer een rendierenkudde even over de weg steken. Waarschijnlijk zijn ze de weg kwijt......

De grens met Rusland ligt ongeveer 10km vanaf Kirkenes, we duiken in de bus en zetten koers naar Rusland. Bij Storskov kunnen we bij de grens komen (de oude grensovergang zijn we per ongeluk voorbij gereden). Toch wel bijzonder om zo dicht bij de Russische grens te zijn. Helaas hebben we geen visum (duurt een week) dus we zullen aan de Noorse kant moeten blijven. De grens wordt streng bewaakt door zowel Noren als Russen. Er loopt een militair met hond langs de toegangspoort.

En op verschillende borden wordt ons duidelijk gemaakt dat we ons moeten houden aan de regels, zo staat er een bord dat je 1) niet de grens over mag steken 2) dat je je niet beledigend mag gedragen naar personen aan de andere kant van de grens en 3) je mag geen spullen over de grens gooien...???. Dat doen we dan ook maar niet.... We rijden nog iets langer langs de Russische grens tot het plaatsje Jacobselva (echt het einde van Europa!). Een 8km onverharde weg maakt het een wat onplezierige route maar het eindpunt is zeker de moeite waard. We rijden langs de rivier die Rusland en Noorwegen van elkaar scheidt en langs beide kanten van de rivier staan wachttorens die toe moeten zien op een juiste uitvoering van de grensafspraken. Aan beide kanten van de rivier ook paaltjes om duidelijk te maken aan welke kant je je bevindt.

We passeren een mooie kerk (de Kong Oscar kapel) die in 1826 gebouwd werd als culturele grensafscheiding. Een vriendelijker alternatief voor een gewapende boot.

Op het naastgelegen kerkhofje liggen mensen van verschillende nationaliteiten; Noren, Sami, Finnen en Russen. De weg eindigt in een mooie baai waar al verscheidene campers en tentjes staan.

Dit had een mooie overnachtingsplek kunnen zijn...maar wij gaan na het avond eten toch maar weer verder rijden. We spreken nog even met onze buurman een gepensioneerde Engelsman met een t4 met kano. Hij komt net terug van een kanotochtje en vertelde enthousiast wat hij allemaal tegen was gekomen onderweg; een kleine walvis, vogels en een zeehondje. Hij is al sinds mei onderweg en heeft nog tot oktober de tijd. Hij vertelde dat sinds zijn vrouw overleden is niks hem in Engeland houdt. Dus hij gaat lekker op pad en bezoekt wat vrienden in verschillende landen. Hij heeft wel een visum aangevraagd voor Rusland en wacht in de baai een week totdat hij Rusland in kan. Wij zeggen hem gedag en rijden via Tana Bru langs de Finse grens naar Karasjok (de hoofdstad van de Noorse sami gemeenschap). Tot 0200 's nachts rijden we over een dramatische weg. Onderweg zien we weer heel veel dieren; marmotjes, konijnen, vossen, rendieren, poezen (jaja) en muizen....we vinden een parkeerplek aan de kant van de weg op de hoogte van Karlebotn.