Lofoten

Vanmiddag door A gelopen, op zich wel een grappig vissersdorpje op het meest zuidelijke puntje van de Lofoten. De Lofoten staan bekend om de visserijtraditie. In Ahet is er ontzettend druk, heel veel toeristen, net klein Volendam. In een winkeltje gedroogde gezouten (stok)vis gekocht en even later spreken we een Belgisch echtpaar met een T3.

Hier op de Lofoten zullen we meer T3's zien dan we in heel Noorwegen tot nu toe tezamen gezien hebben. Al lopend door A passeren we heel wat robuers, vissershuisjes die tegenwoordig erg in trek zijn bij toeristen. Het zijn rode huisjes op paaltjes, vrij karakteristiek beeld in Noorwegen/Lofoten.

We rijden naar Reine, een onwijs mooi dorpje (vanaf een afstandje hebben we een mooi uitzicht over het dorp). We besluiten daar even een koffie te drinken op een leuk terrasje.

Wat weveel zien op de Lofoten zijn houten droogrekken (met of zonder kabeljauw). We lezen dat de meeste kabeljauw inmiddels al niet meer op deze manier gedroogd wordt maar het blijft een mooi gezicht. Hier en daar hangen ook alleen de viskoppen op een rek.....een beetje gek gezicht....

We rijden naar Fredvang, maar behalve een mooie omgeving niet veel te zien (of wij hebben wat gemist?).

Rijdend over de Lofoten spotten we een aantal roofvogels en ontelbare mooie bruggen die de kleine eilandjes met elkaar verbinden. De Lofoten worden dan ook niet voor niks de parels van Noorwegen genoemd.

We passeren een super mooi wit strand met blauwe zee (even wanen we ons op een tropisch eiland). En wat boffen we met het weer, stralend zonnetje! (helaas nog te koud voor een duik!)Hier op het strand dan nog maar eens proberen de vlieger op te laten. Er staan een aardige wind dus dat ging goed!

Op een mooie picknickplek aan het strand (Skagsandenbeach) gekookt, gegeten en genoten van het uitzicht.

Na het eten rijden we naar Nusfjord, een van de oudste en best bewaarde vissersdorpen van de Lofoten. Er woont tegenwoordig niemand meer permanent in het dorp, wel zijn de robuers onder de toeristen in trek.

Na een korte wandeling door het dorp heb je het ook wel weer gezien, het is maar een klein dorpje. Als we even verder rijden passeren we een ezel, die hadden we nog niet eerder gezien! We zoeken weer een mooie overnachtingsplek en eindigen aan een meer in Rolvsfjord. Op sommige drukke toeristische plekken mag je niet kamperen, wat meestal vrij duidelijk wordt aangegeven......

, Maar er zijn genoeg andere mooie plekjes! Eerst aan het water, maar toen toch maar bovenop voor beter uitzicht (er was inmiddels een flinke Duitse camper vlak naast ons gaan staan, en Noorwegen is nog wel zooo groot!). Het waaide hard dus het hefdak kreeg wel wat te verduren. En in de nacht ook nog een aantal vogels die besloten ons dak als landingsplaats te gebruiken, grappig!

Saltstraumen@Bodo

Vanmiddag nogmaals naar de saltstraumen gewandeld, het blijft grappig om te bekijken. Dit keer vanaf de waterkant. De vloed is inmiddels bijna op het sterkst en er komen steeds meer mensen naar de kade. Grappig om te zien hoeveel kracht het de motorbootjes kost om tegen de stroom in te komen. We kijken onze ogen uit naar alle vissers aan de kant, helaas zien we niemand echt een vis aan de haak slaan. Nog even in mijn allerbeste Duits (...ahum) gesproken met een Duitse man over zijn bezoek aan de Noordkaap. Hij kon echt helemaal niets zien en vond er logischerwijs ook niet veel aan. Het had er zo hard gewaaid dat de heft van de campers midden in de nacht maar besloten om terug naar dal te rijden. Nu maar hopen dat wij wel mooie weer hebben....

Eerst nog naar de Lofoten....We hebben mooie verhalen gehoord van de vele Noorwegenliefhebbers die we thuis en onderweg hebben gesproken. We komen om half 4 aan in Bodo. Eerst maar eens bij de ferry kijken, schijnt regelmatig erg druk te zijn. De boot van 1500 is net weg en er staat al een hele lange rij. Je kunt reserveren voor de boot, maar aangezien wij niet wisten hoe laat we er zouden zijn, dit maar niet gedaan. De boot van kwart voor 6 was ook al vol, dus er zat niets anders op dan te wachten op de boot van 00:45u. Achter ons komt nog een Duitse T3 te staan en de jongen spreekt een beetje Vlaams en vond het dan ook erg grappig om Nederlands met ons te spreken. We besluiten in Bodo maar even ergens wat te gaan eten, we hebben genoeg tijd. En gelukkig hebben ze hier Pepes Pizza!! Daarna nog even door Bodo heen gewandeld, maar het is niet echt sfeervolle stad, het is dan ook druilerig weer en er is niet veel te beleven,

toch nog maar even 2 uurtjes geslapen voor vertrek met de boot. Eenmaal op de boot naar de Lofoten (eilandengroep voor de kust van Nordland) is het wel even een lange zit. De overtocht duurt 4 uur. We hebben de reisboeken maar even meegenomen om weer even de reis verder te plannen. Het is grappig te zien hoe iedereen zich in de nacht op zo'n boot vermaakt. Een Duits gezin naast ons is voornamelijk bezig met eten, eten en nog meer eten. Even verder op is een vrouw onder de tafel op de grond in slaap gevallen, tot hilariteit van de 2 kinderen uit het Duitse gezin (die met camera in de aanslag continue een poging deden om het goed op de foto te krijgen). En hier en daar klinkt wat gesnurk om ons heen. Uiteindelijk bereiken we de overkant en zij iet wat gebroken. We rijden richting A om daar bij het stokvismuseum de camper maar even neer te zetten om te kunnen slapen....Grappig genoeg komen we hier de Zwitser weer tegen met zijn T3 bus (die we eerder in Oslo ontmoeten)...

Swartisen....Gletsjerhiken!!

16-07-2011 Swartisen, net niet

Vanmorgen vroeg wakker geworden om met het bootje de Isprins (IJsprins) naar de gletsjer te gaan.

Na een kilometer wandeling bereiken we het restaurant. Daar spreken we de gids voor de gletsjerhike, een Nederlandse meid (Anneke) die inmiddels 8 jaar in Noorwegen woont en oorspronkelijk uit jaja..... Apeldoorn komt. De wereld is klein. Helaas helaas is er geen plek meer en dus zit er niets anders op dan terug te gaan naar de camper en morgen weer terug te komen. Ik ben een beetje bang spijt te krijgen wanneer we de hike over slaan. Dus we besluiten maar eens een keer vroeg een camping op te zoeken en de was te doen en beter nog, te BBQen. De eerste keer tijdens onze reis, nu hebben we tijd en lekker weer dus moet het er van komen. En het was heerlijk!!

Op de camping heb ik Elia ingemaakt met pingpong, of misschien was het andersom??

17-07-2011 Swartisen, nu wel!

Vanmorgen op tijd vanaf de camping vertrokken om de met hetzelfde bootje weer naar de Swartisen te komen. Elia heeft eerst weer van een heerlijke verse wafel genoten....

ik geloof dat we echt moeten kijken of we in NL een alternatief voor hem kunnen vinden, hij is echt verslaafd!!! Tegen 12 uur is de groep compleet en de lucht strak blauw met een heerlijk zonnetje. We gaan in totaal met 7 mensen plus de gids de Gletsjer op. Onder de mensen nog 2 Nederlandse jongens, een Duits echtpaar en één Noor. We vullen een formulier in waarop we verklaren op eigen risico de gletsjer op te gaan, niet onder invloed te zijn en goed te luisteren naar de gids. Van een afstand lijkt de Gletsjer niet zo gevaarlijk, maar pas dichtbij wordt duidelijk hoe groot en zwaar de ijsmassa is, die constant in beweging is. De Swartisen is de één na grootste gletsjer van Noorwegen, de ijsdikte varieert van 100m tot 250m. We worden eerst met een bus 3km verder gebracht vanwaar er eerst een mooie klim gemaakt moet worden naar het hutje waar alle spullen liggen. Het is best een aardige klim met mooi uitzicht over het meer en het is hier waar we (tijdelijk) afscheid moeten nemen van één van de Nederlandse jongens. Hij besluit bij de hut toch maar niet mee te gaan het ijs op, combinatie van beperkte conditie en hoogtevrees doen hem de das om. Bij de hut maken wij ons gereed voor de echte gletsjer hike, hier krijgen wij onze gear voor op het ijs, een helm, een ander paar stevige schoenen, ijzers met spikes (ik ben even vergeten hoe ze heten) en een axe. We moeten nog een stukje hoger om op het ijs te kunnen klimmen.

Bij het ijs aangekomen worden we aan een touw vastgemaakt en Elia mag als hekkensluiter. Het is een enorm machtige ervaring om op zo'n dik pak ijs te staan waar de natuur de afgelopen eeuwen zijn sporen heeft achtergelaten. De ijsmassa is nog steeds in beweging en op foto's van de afgelopen jaren is te zien hoe de gletsjer zich op trekt en vervolgens ook weer richting dal werkt. We klimmen met gebruik van onze gear over diepe spleten in het ijs die zich gevuld hebben met smeltwater. Het ijs heeft een mooie diep blauwe/grijze kleur (de Swartisen dankt zijn naam aan de kleur van het ijs, maar echt zwart kan ik het niet noemen).

We gaan niet hard vooruit, het touw moet strak blijven tussen je voorganger en de persoon die jouw volgt, maar het uitzicht maakt het meer dan goed. In totaal leggen we maar 1,82 km af op het ijs.

Aangezien Elia achteraan liep mocht hij als eerste naar beneden en met wat aanwijzingen van gids Anneke heeft hij ons veilig weer naar beneden kunnen leiden. Een super toffe ervaring...Blij dat we dit gedaan hebben.

De bus nog even getankt met water, ons omgekleed en maar weer verder op pad richting Bodo. Onderweg maakt een vogel nog een kleine inschattingfout en raakt zo ons dak, geloof dat hij er alleen wat hoofdpijn aan over heeft gehouden

. In Bodo zullen we uiteindelijk de oversteek maken naar de Lofoten. Bodo wordt dan ook de toegangspoort genoemd, en behalve de Saltstraumen (in de buurt) is daar ook niet heel veel te beleven. De Saltstraumen ligt circa 30 km ten oosten van de stad Bodo. Het smalle kanaal verbindt de Saltfjord met de Skjerstadfjord. Het is de sterkste getijstroom in de wereld. Tot 400 miljoen m³ (ton) zeewater passeert elke zes uur door een 3 km lange en 150 m brede zeestraat, met snelheden van 20 knopen (ongeveer 37 km/u). Waar de stroming op zijn sterkst is, kunnen draaikolken van 10 m in diameter en 5 m diep ontstaan. We komen helaas net te laat voor om de stroming op zijn sterkst te zien dus we moeten weer 6 uur wachten en dus zit er niets anders op dan vannacht om 1:39u maar weer eens te gaan kijken. Als we 's nachts weer terug komen is het nog steeds licht, er is een mooie rode gloed ontstaan bij de zonsondergang en aan de andere kant zien we de maan verschijnen, bijzonder om mee te maken. Wat ons opvalt is de enorme hoeveelheid zeemeeuwen die zich bij de Saltstraumen verzameld hebben, maar ergens ook niet heel gek, want met de stroming komt er ook een heleboel vis mee. We zijn niet de enige die ‘ s nachts op pad zijn, een handvol andere toeristen is ook gekomen om dit natuurverschijnsel te bekijken.

Ferry, ferry en nog eens ferry!

Onder de brug wakker geworden en ontbeten aan de waterkant, en het is alweer redelijk mooi weer, dit gaat de goede kant op met het weer! Elia had eerder een regenjas moeten kopen

. Vanmorgen nog een poging gedaan tot vliegeren, met een goedkope vlieger van de Biltema, sorry Elia ik weet dat het je lievelingswinkel is, niet alles van de Biltema werkt goed! Ok het was ook niet handig van mij om het vliegerdraad in de knoop te laten raken....Nou ja, nog maar eens een poging doen als het wel goed waait! We nemen de volgende ferry op onze route van Levang naar Nasna.....tenminste als we erop zouden passen....helaas, geen plek meer voor ons, de auto achter ons kon er precies nog op....Dat wordt 2 uur wachten....! Elia heeft nog even een gesprek aan geknoopt met een motorrijder over de gasbranderwaterkookding.....wat vervolgens afdwaalde naar Noorse politiek, economie en de resessie.Interessante verhalen van die man. Elia heeft sinds de eerste keer Noorse wafels te hebben gegeten de hele tijd ‘cravings' voor deze wafels..... weet hij eindelijk hoe ik me voel wanneer ik weer eens trek heb in chocola...haha! Uiteindelijk komt dan toch de boot en kunnen we weer verder langs de mooie route. Op Nesna maken we nog een mooie wandeling met mooie uitzichten op bergen en water...

En even later zelfs nog een tweede wandeling bij het Gronsvik Kystfort. Lekker met de voetjes in het water, maar zwemmen dat zit er voorlopig niet in (tenzij een binnenbad).

Elia houdt de wacht over de schaapies!!

Bij de ferry van Kilbogham is het superrr druk....er is kennelijk een eerdere ferry uitgevallen vanwege een defect. Er is een enorme vertraging, maar geen probleem, wij koken ondertussen gewoon even wat te eten en kunnen dan gelukkig wel mee. Dit is de route die ons uiteindelijk over de noordpoolcirkel zal brengen. Het waait behoorlijk!!

Onderweg wordt aangekondigd dat de poolcirkel bijna bereikt is en langs de kust staat een markering.

Eenmaal weer aan land komen we aan op Jektvik. Bij het toeristeninformatiecentrum overnachten we, we zouden graag een Gletsjer hike willen maken, maar er zou eigenlijk gereserveerd moeten worden. Maar even kijken of ze morgen nog een plekje hebben.....Nog even wat mooie Noorse bloemetjes onderweg tegengekomen.....

Kykstriksveien & Torghatten en Elanden!!!

We rijden het laatste stukje langs het Snasavatnet om naar de Rv 17 te komen, ook wel de Kykstriksveien genoemd (Coastal Road) beschreven als een van de werelds mooiste toeristische routes. Bij Skogmo duiken we de Rv 17 op en nemen we de eerste Ferry van Holm naar Vennesund. Bij Vik slaan we even af om een kopje koffie te drinken en de route verder te plannen, voordat we straks dingen voorbij rijden. Het eerste gedeelte van de route op de Rv17 is nog niet zo heel bijzonder. Het ziet er verlaten uit, veel campings zijn gesloten en in de restaurantjes valt ook weinig leven te bekennen. Wel is het meteen op te merken dat het landschap langs deze route anders is dan onder Trondheim. Het is meer groen, andere flora en fauna. Het enige want steevast met ons meereist is de regen

  Daarom moet Elia nog even een regenjas kopen....En we vinden een intersport in Bronnosund. Een leuk schattig dorpje wat ons een beetje doet denken aan zeeland. We willen naar Torghatten, dit is een berg met een groot gat erin. Er zijn een aantal mythen over hoe het gat is ontstaan, die zullen we jullie besparen, maar de foto's willen we wel graag met jullie delen. Het was een wandeling van ongeveer 20 minuten, aan het einde van de ‘grot' waren een aantal roofvogels met elkaar aan het discussiëren over wie recht had op de prooi. Mooie wandeling en mooi uitzicht en beter nog, eenmaal terug bij de camper werd het zowaar mooi weer.

In de reisbrochure gelezen dat de gemiddelde zomertemperatuur van deze omgeving ongeveer 10 graden is. Dan hebben wij ook meteen antwoord op onze vraag waarom de Noren zo snel een korte broek en t-shirts aantrekken en erger nog  ijsjes eten (ook al is het koud en regenachtig). Dat komt natuurlijk omdat het voor hen hoogzomer is wanneer het net iets boven de 10 graden is

. We komen op de volgende van de vele ferry's die de kykstriksveien kent en deze brengt ons van Horn naar Andalsvagen. En na een korte fotostop weer met de ferry over van Forvik naar Tjotta.

En daar onze eerste eland gespot, zonder gewei. Maar niet veel verder troffen we de volgende al in een groepje in de mist, wat een grote beesten zeg! De Noren noemen het ‘Elg'. Even verderop moesten we stoppen om ze over de weg te laten lopen

. Het was 00:30u en nog helemaal licht, maar omdat het zo rustig op de weg komen ze waarschijnlijk te voorschijn. Aan het einde van het eiland komen we een groot standbeeld tegen van een Elk, kennelijk zijn ze extra goed vertegenwoordigd op dit eiland.

We rijden nog even verder en vinden een supermooie overnachtingslocatie onder de Helgelandsbrua brug, een 1065 meter lange brug die Alstahaug met Leirfjord verbindt...er zijn nog wat mensen aan het vissen...

We love Trondheim

12-07-2011 Bijna Trondheim

Vandaag een rijdag naar Trondheim. We stoppen eerst op een camperplek net buiten Trondheim (waar Elia zich kon uitleven op een trampoline),

We besluiten nog even verder te kijken en passeren een huge shoppingmall, Biltema en Macdonalds...Dus dag snel voorbij

.

McWesty??

Nieuwe mode??

Bij de Biltema kom ik tot de ontdekking ws ergens naast de trampoline mijn telefoon uit de auto moet zijn gevallen, dus kunnen we weer terug

. En inderdaad, met alle geluk van de wereld ligt hij daar (iets wat beschadigd) onder een andere auto. Dan toch maar hier overnachten......

13-07-2011 Trondheim

Vanmorgen naar de camperplek gereden in Trondheim bij het atletiekstadion. Het is een klein beetje verdekt opgesteld (anderen die we spraken hadden het dan ook niet gevonden). Het is een kleine parkeerhaven dichtbij het centrum waar een aantal plekken gereserveerd zijn speciaal voor campers (er kan gratis overnacht worden, echt superr). We maken ons op voor een fietstochtje en als we de fietsen van de bus willen halen raken we nog ‘even' in gesprek met twee zeer vriendelijke Noren uit Bodo. Erg leuk gesprek gehad over wat er allemaal nog leuk is om te zien in Bodo en op de Lofoten en omgeving. Ook kletsen we nog even over Noorse cultuur en gebruiken. Veel Noren die we spraken gaven aan dat de Noren nog al een stug volk zou zijn (iets wat wij overigens zelf niet zo hebben ervaren). Deze vrouw gaf aan dat de Noren vanwege het slechte weer vaak lekker thuis zijn en dan familie uitnodigen, echt uitgaan doen ze weinig. Zij zijn zelf nu ook op vakantie en gaan vanuit Bergen 2 weken zeilen. De tips nemen we mee en we gaan na een hele tijd kletsen op pad (we krijgen een handdruk en een knuffel

). We fietsen als eerst naar het Noors Doven museum (http://www.norsk-dovemueum.no/) wat gevestigd is in het oude schoolgebouw (eerste doven school van Noorwegen) plus internaat (1855-1991).

We worden vriendelijk begroet door Thomas die uitlegt dat hij doof is en vraagt of we een beetje kunnen gebaren. Wonderlijk goed kunnen we elkaar begrijpen, hij legt uit ook internationale gebaren gestudeerd te hebben en vertelt hoe het museum in elkaar zit (en dat we hem bij vragen kunnen roepen). We krijgen nog een handalfabetkaart, in Noorwegen worden er 2 verschillende handalfabet gebruikt. Een 1 hand en een 2 handenalfabet.

Het 1handalfabet lijkt redelijk op het Nederlandse vingerspellen, maar het andere is toch wel wat lasitger te volgen.... Het museum vertelt de geschiedenis van de dovenscholen, dovencultuur en ook de discussies tussen orale opvoeding vs het gebruik van de gebarentaal en de CI ontwikkelingen. Ik heb het idee dat deze ontwikkelingen niet zozeer afwijken van wat er zich ook afgespeeld heeft in de Nederlandse dovengeschiedenis. We kijken nog een muziekclip van de Deense dove rapgroep signmark, hun nummer ‘Our life' is erg gaaf. Voor wie eens wil kijken: http://www.signmark.biz/ . Aan het einde van het museum stond nog een computer waar we nog wat Noorse gebaren konden leren. We krijgen van Thomas nog wat sites door om thuis te oefenen http://www.tegnordbok.no/ en www.statped.no/moller (handalfabet). Ik laat een Kentalispen achter en vertel een klein beetje over het werk wat ik doe en hij zegt eens een kijkje te nemen op de kentalis website (die hij eenvoudig met google vertalen kan lezen). We tekenen het gastenboek en gaan verder Trondheim ontdekken. We rijden langs de volgens ons mooiste kathedraal tot nu toe(De Nidaros Domkerk)

en komen vervolgens bij de oude brug (over de rivier de Nid), wat ook zeker een foto waard is. Vanaf daar zouden we ook een fietslift moeten kunnen nemen, die wij overigens met veel moeite konden vinden (in onze voorstelling zou een lift namelijk een soort van recht omhoog moeten gaan), maar deze lift liep langs de weg en was helaas buiten gebruik.

Al een tijdje vanwege nieuwe Europese veiligheidsmaatregelen. Dus moeten we helaas zelf de berg op fietsen, wat best een beetje een uitdaging is. Boven op de berg vinden we het Kristiansten fort (1681, gebouwd om de stad te bewaken tegen invallen van de Zweden) Tijdens de Duitse bezetting is het fort gebruikt om verzetslieden te executeren, er is een monument geplaatst om te slachtoffers te eren.

We lopen verder door de kleine straatjes van Trondheim met allemaal leuke houten huisjes.

We fietsen naar een iets nieuwer en hipper gedeelte van de stad bij de haven, met allerlei leuke restaurantjes.

Op het marktplein staat een groot standbeeld van Olav Tryggvason (Koning van Noorwegen en stichter van Trondheim).

Vlakbij het marktplein is er nog een leuke shoppingmall

waar we even doorheen lopen, inmiddels al wat trek gekregen en dus gegeten en dus besluiten wij ons bezoek aan Trondheim af met een heerlijke Noorse maaltijd in 1 van de meest schitterende restaurantjes....Baklandet Skysdstasjon. We love Trondheim!!!

Het is in dit restaurantje dat we er achter kwamen dat je flatbrod, bij het avondeten eet, wij eten het al een tijdje bij het ontbijt (haha). Erg lekker bij beiden!

We rijden vanaf Trondheim nog een stukje door richting Steinkjer en zoeken daar een overnachting...

Niks snowboarden in Stryn, sleeën!

Vanmorgen een fanatieke familie gezien die met de langlauflatten op de schouders naar boven wandelden om daar te cross country skiën, iets wat wij geloof ik gewoon langlaufen noemen. Maar petje af, tis een hele klim omhoog.

Wij maken nog wat grappige fotootjes en besluiten dan toch maar op de ouderwetse manier te genieten van de sneeuw, met ieder een vuilniszak in de hand beklommen wij een stukje van de gletsjer. 3 maal raden wie het snel beneden was

.

Ook nog een paar snowboarders gesproken die hoopten de lift te kunnen nemen (die draaide inmiddels wel, maar kennelijk niet voor publiek) en dus ook gingen zij de klim omhoog maken. Ze kwamen uit Zweden en daar hadden ze helemaal geen zomerboarden, vandaar dat ze hier hun geluk gingen beproeven. Ze vertelden ons dat de Galdhoppigengletsjer waarschijnlijk nog wel open zou zijn en goede sneeuw en park zou hebben, maar dat zou betekenen weer 2 uur uitwijken.....hmmmm! Besloten om te genieten van ons 1 dagje Folgefonna. Op de weg terug even een stop gemaakt om de Videfossen te fotograferen (jaja, weer een waterval), die ons bijna 500kr (75€) gekost heeft omdat we dachten even snel een fotootje te maken. Ik was alvast weer terug gelopen toen er al een beheerder een boete aan het uitschrijven was, nog net met hem kunnen onderhandelen dat we wel zouden betalen en dat we ook nog koffie wilden drinken, nou ok, als we snel zouden betalen kregen we geen boete. Dat was echter te laat voor de buurman, die had al een mooi geel briefje onder zijn ruitenwisser....Op het moment dat we aan het onderhandelen waren met deze meneer komt er een super mooie groene Nederlandse T2 bus aanrijden. We hebben hem maar even gewaarschuwd en natuurlijk nog even gekletst over hun camper. We gaan weer verder op pad via de Rv63 die bekend staat als de gouden route. We passeren Flydalsjuvet. Dit is een overhangende klif met uitzicht over het Geirangerfjord en de bergen.

We rijden langs het fjord op de Orvegen en nemen vanaf daar Ferry van Eidsdalen naar Linge.

De volgende stop is Gudbrandsjuvet, een enorme waterstroom die door een kleine grot geduwd wordt.

Onderweg nog lekkere aardbeitjes gekocht.

En dan begint dan eindelijk de Trollstigen (het trollenpad).

Wij vonden het niet zo heel spannende weg, maar wel een mooie weg met 11 haarspeldbochten. En vervolgens weer met een ferry over van Arafnes naar Solnes. Op de weg naar Kanestraum heel veel herten en een vos gezien. We nemen de ferry naar Hlasa en komen tot de ontdekking dat we per ongeluk een mooie kustroute hebben overgeslagen, nou ja, de Rv17 boven Trondheim zal ons ook veel moois gaan bieden. We slapen op een picnisplek bij Halsa waar we weer een vos zien, dit keer met een prooi. We schenen zo met de koplampen op zijn kopje, daarna kwam hij nog tot 2 meter afstand naar onze camping, nieuwsgierig!!

Flamsebanen! (Flam-Myrdal)

Vanmorgen heel vroeg opgestaan om met de trein naar Myrdal te rijden. Dus we stonden al om half 10

met ons goede gedrag bij het treinstation om te bij de ticket office te constateren dat er al aardig wat treinritjes volgeboekt zijn. Het schijnt dat er jaarlijks 500.000 mensen deze trein nemen dus misschien ook niet zo gek dat je moet reserveren.....

Uiteindelijk kaartjes gekocht voor de trein van 13.35u dus we hadden nog even wat tijd. Nou ja, de tijd maar goed gebruikt om fotootjes te sorteren en het blog weer iets te updaten, want hoe verder we Noorwegen in gaan hoe minder internet toegang we hebben en dus lopen we al een heel eind achter met het plaatsen van onze verhalen. Het uploaden van de foto's kost ook veel tijd, maar we blijven ons best doen.

Uiteindelijk toch nog een beetje haasten om de trein te halen.

De trein rit van ongeveer 20 km zal ons uiteindelijk tot een hoogte van 685m brengen. Het schijnt één van de meest steilste spoorlijnen van de wereld te zijn op normaal spoor, maar tijdens de rit merk je daar heel weinig van. De trein rijdt door een spectaculair landschap maar we zitten op de heenweg duidelijk aan de verkeerde kant van de trein, alle oh's en ah's komen van andere kant van de trein....

Er komt een Duits stel naast ons zitten en met hun hebben we er wel een beetje lol om. De trein passeert steile bergwanden en diepe ravijnen, het passeert talloze watervallen. Ik had iets meer van de treinrit verwacht, maar ik vermoed dat we door alle mooie uitzichten (vanuit de camper) al een beetje verwend zijn. De treinbaan is wel super knap aangelegd, ze hebben er 20 jaar over gedaan en van de in totaal 20 tunnels zijn er iig 18 met de hand uitgegraven. Uit het raam hangen is dus ook op eigen risico....maar gezien de grote hoeveelheid tunnels, misschien niet zo verstandig... Onderweg wordt er een stop gemaakt bij een waterval (Kjosvossen), waar helaas iets toeristisch een muziekje wordt gedraaid en een blonde vrouw (of man, kan ook!) in gewaad aan een dansje opvoerde. De waterval is zoals alle watervallen: prachtig.

De trein rit vervolgt de route naar Myrdal en binnen een uur zijn we boven. Omdat we het zonde vinden om meteen weer met de trein terug naar beneden te gaan besluiten we een treintje af te wachten. We halen een kopje koffie en bekijken de mogelijkheden om 1 station naar beneden te lopen. Tijdens de koffie bij het Duitse stel gaan zitten en uiteindelijk zo gekletst dat we het lopen naar beneden niet meer zouden redden. De man had hele verhalen over rugby, nieuw zeeland (waar hij een half jaar naar toe geweest was) over speervissen, duiken, werk (waar hij het niet naar zijn zin had). Hij had wel een heel aantal raakvlakken met Elia op gebied van werk, hij werkte als fotograaf en als vormgever en deed zelf ook aan foto/videobewerking. Op de terugweg aan de goede kant van het raam gaan zitten en alsnog alle mooie uitzichten zelf kunnen zien.

Leuke tijd gekletst met de Duitsers, maar tijd om afscheid te nemen, zij gaan weer verder met de bus en wij met ons eigen bussie. Maar eerst nogsnel even een veelste foute souvenirshop van binnen gezien....

Onderweg komen we door de 24km lange Laerdalstunnel, die op 3 plekken in de tunnel mooi verlicht is, waarschijnlijk om de tunnel wat op te leuken en waarschijnlijk om de automobilisten wakker te houden...Er was zelfs iemand die op de pechstrook een foto ging maken...of dat nou de bedoeling is? We nemen de ferry van Fodnes naar Mannheller. Onderweg bij Salnes (Delavatner) gestopt om de canned spagetti op te warmen, wat overigens best erg goed te eten was. De avond nog een flink stuk doorgereden en een stop gemaakt bij een uitloper van de gletsjer van de Jostalbreen (briksdalbreen). Echt super gaaf om de ijsmassa te zien van dichtbij. Hoe dichterbij we kwamen hoe mooier het werd

.

We eindigden bij Jostalbreen National Park, waar we bijna tot aan de gletsjer konden wandelen.

We vervolgden onze route naar Stryn, om toch even te kijken of er nog mogelijkheden zijn om te snowboarden, alhoewel de kans klein is aangezien de slechte berichten van de gletsjer. Onderweg passeren we een supermooi gebied, en skiliften genoeg, alleen wel in een groene omgeving ipv witte. Het zorgt wel voor een leuke foto, waarvoor Elia toch even zijn muts en goggle voor tevoorschijn toverde.

Stryn centrum zelf deed echt aan als een wintersportdorp, een verlaten wintersportdorp helaas....Voor de vorm toch nog naar de gletsjer gereden om met eigen ogen te kunnen zien dat het er niet al te best uitzag. De weg naar de gletsjer toe was veel beter begaanbaar dan de Folgefonna en als er nog goede sneeuw had geleden was dit ongetwijfeld een heel mooi gebied geweest om te snowboarden.

Het is uitgebreider opgebouwd dan bij de Folgefonna, een stoeltjes lift en een sleeplift met een aantal pistes. Ook was er een restaurant, en board en ski uitleen en een kledingzaak. Het is al laat dus we besluiten hier te overnachten....thermo ondergoed aan want wat is het koud brrrr