Vanmiddag nogmaals naar de saltstraumen gewandeld, het blijft grappig om te bekijken. Dit keer vanaf de waterkant. De vloed is inmiddels bijna op het sterkst en er komen steeds meer mensen naar de kade. Grappig om te zien hoeveel kracht het de motorbootjes kost om tegen de stroom in te komen. We kijken onze ogen uit naar alle vissers aan de kant, helaas zien we niemand echt een vis aan de haak slaan. Nog even in mijn allerbeste Duits (...ahum) gesproken met een Duitse man over zijn bezoek aan de Noordkaap. Hij kon echt helemaal niets zien en vond er logischerwijs ook niet veel aan. Het had er zo hard gewaaid dat de heft van de campers midden in de nacht maar besloten om terug naar dal te rijden. Nu maar hopen dat wij wel mooie weer hebben....

Eerst nog naar de Lofoten....We hebben mooie verhalen gehoord van de vele Noorwegenliefhebbers die we thuis en onderweg hebben gesproken. We komen om half 4 aan in Bodo. Eerst maar eens bij de ferry kijken, schijnt regelmatig erg druk te zijn. De boot van 1500 is net weg en er staat al een hele lange rij. Je kunt reserveren voor de boot, maar aangezien wij niet wisten hoe laat we er zouden zijn, dit maar niet gedaan. De boot van kwart voor 6 was ook al vol, dus er zat niets anders op dan te wachten op de boot van 00:45u. Achter ons komt nog een Duitse T3 te staan en de jongen spreekt een beetje Vlaams en vond het dan ook erg grappig om Nederlands met ons te spreken. We besluiten in Bodo maar even ergens wat te gaan eten, we hebben genoeg tijd. En gelukkig hebben ze hier Pepes Pizza!! Daarna nog even door Bodo heen gewandeld, maar het is niet echt sfeervolle stad, het is dan ook druilerig weer en er is niet veel te beleven,

toch nog maar even 2 uurtjes geslapen voor vertrek met de boot. Eenmaal op de boot naar de Lofoten (eilandengroep voor de kust van Nordland) is het wel even een lange zit. De overtocht duurt 4 uur. We hebben de reisboeken maar even meegenomen om weer even de reis verder te plannen. Het is grappig te zien hoe iedereen zich in de nacht op zo'n boot vermaakt. Een Duits gezin naast ons is voornamelijk bezig met eten, eten en nog meer eten. Even verder op is een vrouw onder de tafel op de grond in slaap gevallen, tot hilariteit van de 2 kinderen uit het Duitse gezin (die met camera in de aanslag continue een poging deden om het goed op de foto te krijgen). En hier en daar klinkt wat gesnurk om ons heen. Uiteindelijk bereiken we de overkant en zij iet wat gebroken. We rijden richting A om daar bij het stokvismuseum de camper maar even neer te zetten om te kunnen slapen....Grappig genoeg komen we hier de Zwitser weer tegen met zijn T3 bus (die we eerder in Oslo ontmoeten)...