Vanmorgen heel vroeg opgestaan om met de trein naar Myrdal te rijden. Dus we stonden al om half 10

met ons goede gedrag bij het treinstation om te bij de ticket office te constateren dat er al aardig wat treinritjes volgeboekt zijn. Het schijnt dat er jaarlijks 500.000 mensen deze trein nemen dus misschien ook niet zo gek dat je moet reserveren.....

Uiteindelijk kaartjes gekocht voor de trein van 13.35u dus we hadden nog even wat tijd. Nou ja, de tijd maar goed gebruikt om fotootjes te sorteren en het blog weer iets te updaten, want hoe verder we Noorwegen in gaan hoe minder internet toegang we hebben en dus lopen we al een heel eind achter met het plaatsen van onze verhalen. Het uploaden van de foto's kost ook veel tijd, maar we blijven ons best doen.

Uiteindelijk toch nog een beetje haasten om de trein te halen.

De trein rit van ongeveer 20 km zal ons uiteindelijk tot een hoogte van 685m brengen. Het schijnt één van de meest steilste spoorlijnen van de wereld te zijn op normaal spoor, maar tijdens de rit merk je daar heel weinig van. De trein rijdt door een spectaculair landschap maar we zitten op de heenweg duidelijk aan de verkeerde kant van de trein, alle oh's en ah's komen van andere kant van de trein....

Er komt een Duits stel naast ons zitten en met hun hebben we er wel een beetje lol om. De trein passeert steile bergwanden en diepe ravijnen, het passeert talloze watervallen. Ik had iets meer van de treinrit verwacht, maar ik vermoed dat we door alle mooie uitzichten (vanuit de camper) al een beetje verwend zijn. De treinbaan is wel super knap aangelegd, ze hebben er 20 jaar over gedaan en van de in totaal 20 tunnels zijn er iig 18 met de hand uitgegraven. Uit het raam hangen is dus ook op eigen risico....maar gezien de grote hoeveelheid tunnels, misschien niet zo verstandig... Onderweg wordt er een stop gemaakt bij een waterval (Kjosvossen), waar helaas iets toeristisch een muziekje wordt gedraaid en een blonde vrouw (of man, kan ook!) in gewaad aan een dansje opvoerde. De waterval is zoals alle watervallen: prachtig.

De trein rit vervolgt de route naar Myrdal en binnen een uur zijn we boven. Omdat we het zonde vinden om meteen weer met de trein terug naar beneden te gaan besluiten we een treintje af te wachten. We halen een kopje koffie en bekijken de mogelijkheden om 1 station naar beneden te lopen. Tijdens de koffie bij het Duitse stel gaan zitten en uiteindelijk zo gekletst dat we het lopen naar beneden niet meer zouden redden. De man had hele verhalen over rugby, nieuw zeeland (waar hij een half jaar naar toe geweest was) over speervissen, duiken, werk (waar hij het niet naar zijn zin had). Hij had wel een heel aantal raakvlakken met Elia op gebied van werk, hij werkte als fotograaf en als vormgever en deed zelf ook aan foto/videobewerking. Op de terugweg aan de goede kant van het raam gaan zitten en alsnog alle mooie uitzichten zelf kunnen zien.

Leuke tijd gekletst met de Duitsers, maar tijd om afscheid te nemen, zij gaan weer verder met de bus en wij met ons eigen bussie. Maar eerst nogsnel even een veelste foute souvenirshop van binnen gezien....

Onderweg komen we door de 24km lange Laerdalstunnel, die op 3 plekken in de tunnel mooi verlicht is, waarschijnlijk om de tunnel wat op te leuken en waarschijnlijk om de automobilisten wakker te houden...Er was zelfs iemand die op de pechstrook een foto ging maken...of dat nou de bedoeling is? We nemen de ferry van Fodnes naar Mannheller. Onderweg bij Salnes (Delavatner) gestopt om de canned spagetti op te warmen, wat overigens best erg goed te eten was. De avond nog een flink stuk doorgereden en een stop gemaakt bij een uitloper van de gletsjer van de Jostalbreen (briksdalbreen). Echt super gaaf om de ijsmassa te zien van dichtbij. Hoe dichterbij we kwamen hoe mooier het werd

.

We eindigden bij Jostalbreen National Park, waar we bijna tot aan de gletsjer konden wandelen.

We vervolgden onze route naar Stryn, om toch even te kijken of er nog mogelijkheden zijn om te snowboarden, alhoewel de kans klein is aangezien de slechte berichten van de gletsjer. Onderweg passeren we een supermooi gebied, en skiliften genoeg, alleen wel in een groene omgeving ipv witte. Het zorgt wel voor een leuke foto, waarvoor Elia toch even zijn muts en goggle voor tevoorschijn toverde.

Stryn centrum zelf deed echt aan als een wintersportdorp, een verlaten wintersportdorp helaas....Voor de vorm toch nog naar de gletsjer gereden om met eigen ogen te kunnen zien dat het er niet al te best uitzag. De weg naar de gletsjer toe was veel beter begaanbaar dan de Folgefonna en als er nog goede sneeuw had geleden was dit ongetwijfeld een heel mooi gebied geweest om te snowboarden.

Het is uitgebreider opgebouwd dan bij de Folgefonna, een stoeltjes lift en een sleeplift met een aantal pistes. Ook was er een restaurant, en board en ski uitleen en een kledingzaak. Het is al laat dus we besluiten hier te overnachten....thermo ondergoed aan want wat is het koud brrrr