Vanmorgen een fanatieke familie gezien die met de langlauflatten op de schouders naar boven wandelden om daar te cross country skiën, iets wat wij geloof ik gewoon langlaufen noemen. Maar petje af, tis een hele klim omhoog.

Wij maken nog wat grappige fotootjes en besluiten dan toch maar op de ouderwetse manier te genieten van de sneeuw, met ieder een vuilniszak in de hand beklommen wij een stukje van de gletsjer. 3 maal raden wie het snel beneden was

Ook nog een paar snowboarders gesproken die hoopten de lift te kunnen nemen (die draaide inmiddels wel, maar kennelijk niet voor publiek) en dus ook gingen zij de klim omhoog maken. Ze kwamen uit Zweden en daar hadden ze helemaal geen zomerboarden, vandaar dat ze hier hun geluk gingen beproeven. Ze vertelden ons dat de Galdhoppigengletsjer waarschijnlijk nog wel open zou zijn en goede sneeuw en park zou hebben, maar dat zou betekenen weer 2 uur uitwijken.....hmmmm! Besloten om te genieten van ons 1 dagje Folgefonna. Op de weg terug even een stop gemaakt om de Videfossen te fotograferen (jaja, weer een waterval), die ons bijna 500kr (75€) gekost heeft omdat we dachten even snel een fotootje te maken. Ik was alvast weer terug gelopen toen er al een beheerder een boete aan het uitschrijven was, nog net met hem kunnen onderhandelen dat we wel zouden betalen en dat we ook nog koffie wilden drinken, nou ok, als we snel zouden betalen kregen we geen boete. Dat was echter te laat voor de buurman, die had al een mooi geel briefje onder zijn ruitenwisser....Op het moment dat we aan het onderhandelen waren met deze meneer komt er een super mooie groene Nederlandse T2 bus aanrijden. We hebben hem maar even gewaarschuwd en natuurlijk nog even gekletst over hun camper. We gaan weer verder op pad via de Rv63 die bekend staat als de gouden route. We passeren Flydalsjuvet. Dit is een overhangende klif met uitzicht over het Geirangerfjord en de bergen.

De volgende stop is Gudbrandsjuvet, een enorme waterstroom die door een kleine grot geduwd wordt.

Onderweg nog lekkere aardbeitjes gekocht.

En dan begint dan eindelijk de Trollstigen (het trollenpad).

Wij vonden het niet zo heel spannende weg, maar wel een mooie weg met 11 haarspeldbochten. En vervolgens weer met een ferry over van Arafnes naar Solnes. Op de weg naar Kanestraum heel veel herten en een vos gezien. We nemen de ferry naar Hlasa en komen tot de ontdekking dat we per ongeluk een mooie kustroute hebben overgeslagen, nou ja, de Rv17 boven Trondheim zal ons ook veel moois gaan bieden. We slapen op een picnisplek bij Halsa waar we weer een vos zien, dit keer met een prooi. We schenen zo met de koplampen op zijn kopje, daarna kwam hij nog tot 2 meter afstand naar onze camping, nieuwsgierig!!