Whalesafari, Andenes Vesteralen

Vandaag was het nog een klein stukje rijden naar Andenes op het eiland Andoya. We komen langs Bleik, met mooie witte stranden die lopen tot Andenes (schijnt de langste mooie kust van de regio te zijn, maar zonder zon is het toch een stukje minder mooi dan het strand op de Lofoten). Vlak voor de kust ligt hier een vogeleiland waar de papegaaiduikers in de zomer paren (puffin the seaparrot, een onwijs grappige vogel die we helaas niet hebben gezien). We passeren op de weg allerlei vage elektriciteitsnetwerken in de vorm van piramides, er mogen geen foto's van gemaakt worden, geen idee wat het is. Doet wat buitenaards aan. We passeren ook nog het raketlanceerplatform van Andenes. We besluiten de auto in het centrum neer te zetten en met de fietsen door Andenes te gaan. Meteen willen we even kijken of we een whalesafari kunnen boeken voor morgen. In de lonely planet lezen we dat Andenes enkel en alleen daarvoor interessant is.  In het toeristenkantoor vragen we naar de verschillen tussen de maatschappijen. Er zijn 2 verschillende maatschappijen met het enige verschil; de snelheid op het water. We besluiten toch de nostalgische boot te nemen en dus de lange route (en wat heeft Elia daar spijt van......). Bij de ticketbalie werd ons gevraagd waarom we niet meteen vandaag mee zouden gaan. Euuh ja waarom ook niet. Snel nog even terug gefietst naar de bus om ons warm aan te kleden, nog even een extra fleece-shirt en thermobroek aan (handschoenen en muts mee) en natuurlijk opgeladen (ahum) camera's, filmcamera en verrekijker mee. Snel nog even een broodje gegeten en koffie gedronken (en ook daarvan zal Elia spijt krijgen ). Om 1400u begon de safari met een rondleiding door het museum en kregen we heel veel interessante en nuttige info over met name de spermwhale. Dus voor de liefhebber even wat ‘ wist je datjes.....'

Wist je dat...

• De spermwhale zijn naam dankt aan sperma....Kennelijk lijkt de olieachtige vloeistof in zijn hoofd op sperma. In Nederland en in andere landen zijn ze de beesten toch maar anders gaan noemen. In Nederland kennen we de spermwhale als potvis.
• De potvis tot 18 meter lang kan worden en zo zwaar weegt als 12 olifanten tezamen....
• De potvis een zoogdier is net als de mens, maar niet zo als wij de aandrang voelt om adem te halen..... Dus als hij per ongeluk vergeet naar de oppervlakte te komen hij verdrinkt.
• Dat hij 2 km diep kan duiken en tot 90 minuten onder water kan blijven, dat hij hiervoor zijn gigantische longen (van 2 meter) helemaal kan dubbel vouwen......Hij perst de lucht er helemaal uit in twee keer spuiten (wat wij kunnen zien op het water), vervolgens klapt zijn rug dubbel en zwiert zijn staart de lucht in.
• De potvis speciale sonar gebruikt om zijn prooi te detecteren en dat hij hiermee in het donkerste van zee net zo goed, al dan niet beter, kan waarnemen dan wij mensen kunnen zien......
• De potvis voornamelijk inktvis eet en hij soms wel een Giant Squid van 18 meter verorbert en zelf niet altijd ongeschonden uit de strijd komt....
• Hij zijn prooi niet dood kauwt maar in zijn geheel inslikt....... Zijn onderkaak is meer voor de sier, hij zuigt zijn prooi gewoon naar binnen.
• Er veel potvissen in de zomer vlak voor de kust van Andenes zwemmen omdat er door de lange zonuren meer plankton, meer vissen en dus ook meer inktvissen rondzwemmen voor de kust..........
• Dat er vlak voor de kust van Andenes al hele grote dieptes zijn en we daarom ‘maar' 2 uur vanaf de kust al potvissen zouden moeten kunnen zien....... 

Zo genoeg biologieles voor nu haha. Oh ja nog één interessant weetje, ook dolfijnen zijn in staat om te besluiten niet meer te ademen. Het schijnt dat zelfmoord onder dolfijnen nog wel eens voorkomt bij dolfijnen die in gevangenschap leven. Om 1600u gingen we dan echt aan boord van de Reine. Een mooie oude boot die nog steeds, en zelfs vandaag de dag gebruikt wordt voor wetenschappelijk onderzoek naar de potvis en andere walvissoorten.

Het onderzoeksteam bestaat voornamelijk uit Spanjaarden, Duitsers en Zwitsers, geen enkele Noor doet mee. Als we onze gids hierna vragen geeft ze aan dat er in Noorwegen niet zo heel veel interesse is in de walvissen. Ze worden voor lief genomen, er wordt nog steeds op ze gejaagd. Voor buitenlandse walvisliefhebbers is Andenes de plek om de beesten te bestuderen. We varen vrij snel de open zee op en komen dan een stuk of 15 dolfijnen tegen, erg grappig. De zee is ruw en de boot heeft dus ook aardig wat deining en de magen van ons en de andere passagiers krijgen het dan ook aardig te verduren. We hadden wel een pil (tegen zeeziekte) mee gekregen, maar natuurlijk te eigenwijs om hem in de nemen (en wat zal Elia daar spijt van krijgen ). Het is dan ook hier dat de eerste spuugzakjes al te voorschijn komen en niet veel later is Elia ook de pineut. Gelukkig voelt hij zich niet heel erg beroerd en is nog prima in staat om tussen de bedrijven door (lees 3 zakjes) mooie foto's te maken van de potvissen en Minke walvissen die we met enig geduld toch kunnen spotten. Je moet er wat voor over hebben, maar wat gaaf is dat zeg! Het was wel ijskoud, dus super blij dat we zo warm aangekleed waren. Eén van de medewerkers op de boot gaf aan dat 50 tot 60% van de mensen zeeziek wordt op een dag met zulke golven. Veel van de mensen (inclusief Elia) hebben dan ook de soep met brood overgeslagen die aan boord geserveerd werd. Ik ben gelukkig de dans ontsprongen. Voor de mensen die echt de hele weg boven een spuugzak en onder een deken hebben doorgebracht was dit vast niet de excursie die ze ervan verwacht hadden, voor ons was het gelukkig een super ervaring. We kwamen pas rond 21.00u weer terug aan land, dus toen zo snel mogelijk de camper opgezocht om en een plekje op de Andenes camping opgezocht. Elia had ook aan land nog steeds de deining in zijn lijf, heeft even geduurd voordat hij weer ‘aan land' was, hihi. Op de camping hebben we laat nog bamisoep gemaakt, Elia had nog niks gegeten en we hebben ook nog ‘even' ons blog geupdate (We lopen nog steeds wat achter zoals jullie merken....) 

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *